czwartek, 2 stycznia 2014

"Córka Imperium"

   Czy ktoś z Was słyszał lub czytał kiedyś o takim autorze jak Raymond E. Feist? Ja jeszcze do niedawna nie. Zupełnie przypadkowo, przeglądając jakąś stronę o fantastyce, natknęłam się na powieść "Córka Imperium", którą Feist napisał razem z Janny Wurts. To pierwszy tom trylogii "Imperium" wydany w 1987 r., a w Polsce w 1995. Jeszcze kilka lat temu ludzie licytowali ją na allegro i aby kupić, musieli sporo zapłacić. Na szczęście w 2011 r. Dom Wydawniczy REBIS wznowił całą serię, a ja jakiś czas temu stałam się posiadaczką pierwszej części. Czułam, że to będzie dobra powieść i wcale się nie pomyliłam.
Córka Imperium - Janny Wurts   W świecie Kelewanu można zapomnieć o spokoju. Przywódcy najpotężniejszych klanów walczą ze sobą o wpływy w Imperium Tsuranuanni. Intrygi, podstępy, zabójstwa są tam na porządku dziennym. Tymczasem ginie ojciec i brat siedemnastoletniej Mary z rodu Acoma. Dziewczyna musi zrezygnować ze wstąpienia do klasztoru, ponieważ teraz to ona jest głową rodu. Z czasem okazuje się, że armia, przymierza, gospodarka to nie jedyne problemy. Mara będzie musiała poślubić syna wroga, bardzo niebezpiecznego przeciwnika, a także odnaleźć się wśród niezliczonych intryg i uważać, by nie stracić życia... Czy młoda kobieta jest w stanie spiskować równie dobrze jak doświadczeni i przebiegli politycy?
   To bardzo dobrze, że wydawnictwa odnawiają nieco już starsze powieści. Nowe wydanie "Córki Imperium" zasługuje na uznanie. Podoba mi się okładka, ma swój klimat i moim zdaniem jest lepsza od tej poprzedniej. Poza tym nie zauważyłam literówek, czy innych błędów, a z reguły rzucają się one w oczy. Na uznanie zasługuje także styl autorów oraz wykreowana przez nich rzeczywistość. Elementów fantastycznych nie jest ani za dużo, ani za mało. Znajdziecie ciekawe zwyczaje, wierzenie oraz tajemniczy lud Cho-ja podobny trochę do owadów i skorupiaków.
   Interesujący są bohaterowie, a nie ma ich aż tak wielu jak w niektórych powieściach tego typu. Z pewnością czytelnik nie będzie miał problemu z zapamiętaniem kto jest kim i z jakiego rodu pochodzi. Mara to bardzo ciekawa postać, od początku ją polubiłam. Można podziwiać jej odwagę, spryt, ale i współczuć. Nie ma nawet czasu na żałobę, od razu musi przejąć obowiązki zmarłego ojca, choć planowała zupełnie inną przyszłość. Poza tym jej obowiązkiem jest postępowanie według prawa, co oznacza np. skazanie na śmierć przyjaciela. Dziewczyna musi stale ukrywać własne emocje i uczucia, na płacz może sobie pozwolić jedynie w swojej komnacie. Jest przedstawiona bardzo realnie: z jednej strony głowa rodu, a z drugiej wrażliwa osoba, która także cierpi. Polubiłam również wiernego Papewaio, sprytnego Arakasiego, dobroduszną Nacoyę.
   "Córka Imperium" to historia pełna intryg, politycznych spisków itd., co jest ogromnie ciekawe, ale wymaga od czytelnika skupienia i uwagi, aby wszystko zrozumieć i nie pogubić się. Naprawdę podziwiam autorów za taką wyobraźnię oraz pomysły na te polityczne gry. Akcja pędzi do przodu jak szalona, o nudzie w ogóle nie ma mowy. To bardzo wciągająca opowieść o próbie ocalenia rodu w trudnych czasach. Uświadamia nam, że władca to też człowiek, który tak jak inni ma uczucia. Oczywiście tych bezwzględnych i okrutnych też znajdziecie. Poza tym powieść mówi o honorze, przyjaźni, wierności i walce do końca.
   "Córkę Imperium" polecam nie tylko fanom fantastyki, myślę, że może spodobać się każdemu, gdyż przede wszystkim jest opowieścią o ludziach. Osobiście oczarowała mnie ta powieść i wprost nie mogę się doczekać, kiedy przeczytam kolejne części.

Książka przeczytana w ramach wyzwań: Ocalić od zapomnienia, Serie na starcie 2014, Book Lovers, Czytam fantastykę II.

Teraz tak prywatnie: Za książkę bardzo dziękuję osobie, która aby dowiedzieć się o jakiej powieści marzę, aż się włamała na moje konto na lubimyczytac.pl :D :)

13 komentarzy:

  1. Uwielbiam intrygi w książkach, dodają jej niesamowitego smaczku, kiedyś poszukam. ;)

    Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  2. Muszę przyznać, że to moje klimaty, chyba by mi się spodobała :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Hmmm, mam mieszane uczucia ;)
    Pozdrawiam!
    M.

    OdpowiedzUsuń
  4. Książka ta wydaje się być bardzo ciekawą lekturą, jednak odrobinę zniechęca mnie fakt, że podczas czytania można nie zrozumieć fabuły bądź się w niej pogubić :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jak już pisałam jeśli chodzi o bohaterów to nikt się nie pogubi, elementy fantastyczne też nie wprowadzają zamieszania :) Po prostu jak ktoś by czytał trochę nieuważnie np. w pociągu, to mógłby intrygi nie zrozumieć, ale niech to nie zniechęca Cię :)

      Usuń
  5. Hmmm myślę, że jak będę miała chwilę czasu to przeczytam;)

    OdpowiedzUsuń
  6. Uwielbiam takie klimaty, z przyjemnością się skuszę

    OdpowiedzUsuń
  7. Chociaż opis mnie zaciekawił, to nie jestem pewna, czy to coś dla mnie, może kiedyś ;)
    P.S.: Nominowałam Cię do Liebster Blog Award, jeśli chcesz, odpowiedz na moje pytania, które znajdziesz w ostatniej notce ;)

    OdpowiedzUsuń
  8. Komentuję ;p
    O! To brzmi nieźle. Muszę kiedyś pożyczyć. Polityka, intrygi i fantastyka? Tak, coś dla mnie ;)

    OdpowiedzUsuń
  9. Nie byłam zainteresowana tą książką, dopóki nie przeczytalam Twojej recenzji... mam nadzieję, że będę mieć okazję, by ją przeczytać :)

    OdpowiedzUsuń

Będzie mi miło jeśli dodasz chociaż krótki komentarz :) Jeśli chcesz - zostaw adres swojego bloga, a na pewno go odwiedzę ;)

Czytelnicy